ห้องหอ...รอรัก

posted on 28 Oct 2007 23:04 by moderndock  in OwnHome

เมื่อวันก่อนไปดูเฟอร์นิเจอร์ห้องนอนที่ SB Furniture มา แบบไม่ตั้งใจ..

แต่สุดท้ายก็ซื้อมาแบบไม่ตั้งใจ...

และแล้วก็ต้องหาที่วางแบบไม่ตั้งใจ...

สรุปแล้วเอาไปวางไว้ที่ห้องนอนของคนที่เราตั้งใจจะแต่งงานด้วยดีกว่า...

...เอ้อออ...บรรทัดสุดท้าย เกือบไป...ไม่งั้นคอขาดแหงๆ

อีก ประมาณ 4-5 เดือนคงได้มาใช้ชีวิตด้วยกันแล้วสินะ...ที่รัก

 

edit @ 2 Nov 2007 23:24:04 by moderndock

edit @ 2 Nov 2007 23:25:06 by moderndock

รักไม่แจ่ม

posted on 21 Oct 2007 18:01 by moderndock  in Park

วันนี้ไปดูหนังเรื่องรักไม่จำกัดนิยาม แต่หน้าตั๋วที่มันไม่พอเลยกลายเป็น RakMaiJam จับใจความได้เป็น "รักไม่แจ่ม" เลยเอาเป็นหัวข้อซะ...

ก่อนที่จะอ่านต่อไป ฟังเพลงกันให้จบก่อนนะ.....

 

......ก่อนเข้าโรงหนังเราคาดหวังกับหนังเรื่องนี้มาก คงจะโรแมนติกน่าดู ยิ่งฟัง OST. แล้วอืมม......

.................................................................................................................................

เริ่มต้นปุ๊บเอ้อ..Title อาร์ตดีนะชอบๆ

...พอเริ่มได้ซักพัก...หยิบตั๋วขึ้นมาดู..อืมมม..รักไม่แจ่มจริงๆด้วย

ผ่านไป 15 นาที เริ่มมองรอบๆตัว ลุกออกกันเพียบ

ดูไปได้ซัก 45 นาที เริ่มไม่ดูหนัง เริ่มคิดละ...

...ใคร Casting รักแสดงนะ

...ใครเป็นคนเขียนบทพูดนะ

...ใครตัดต่อนะ

หนังเริ่มน่าสนใจซัก นาทีที่ 50 อืมมม..สนใจได้แค่ 10 นาที กลับมาคิดใหม่

...จริงๆแล้วหนังเรื่องนี้สามารถทำให้ดีกว่านี้ได้อีกเยอะแต่ไม่เข้าใจถึงทำได้แค่เนี๊ย นักแสดงไม่เข้ากับหนังเลย โดยเฉพาะพระเอก บทพูดก็แข็ง ไม่ลื่นหู ฟังแล้วเหมือนอ่านหนังสือมากกว่า การตัดต่อ และมุมกล้อง พยายามทำให้สวย แต่มันสวยไม่เสร็จอ่ะครับ เพราะการตัดต่อ และดนตรีประกอบแย่มาก

...สรุปแล้ว มี OST. กับ Title อย่างเดียวที่ดูแล้วรู้สึกโรแมนติก ที่เหลือ....ไม่

กะว่าจะดูหนังแล้วมาเขียน Blog ซึ้งๆซะหน่อย...เฮ้อ...หมดอารมณ์...ฟังเพลงแล้วจินตนาการละกันเนอะ

 

edit @ 23 Oct 2007 07:35:58 by moderndock

ตอบแทนเธอที่แสนดี

posted on 18 Oct 2007 21:47 by moderndock  in OwnHome

วันนี้ได้ฟังข่าวดีจากคนที่เราเป็นหวงมากที่สุด (ใช่..พิมพ์ไม่ผิดหรอก ก็หวงที่สุดน่ะแหละ) ว่าได้รางวัลจากเจ้านายเป็น iphone แล้วเธอจะยกให้กับเรา ..อิอิ..

แหม..น่ารักขนาดนี้ก็ขออัพเพลงนี้ให้เลยละกันนะ

 

ด้วยการที่เป็นคนที่ชื่นชอบในศิลปะ และชีวิตหักเหจาก คำว่า "Artist" เป็น "Engineer" เป็นเวลากว่า 15 ปี

...วันนี้ ขอลาออกจากการเป็นวิศวกร สู่วงการศิลปะอีกครั้ง

...ตั้งคำถามกับตัวเองตลอดเวลา ว่าเราเป็น วิศวกรนอกคอกรึเปล่า

ตั้งแต่เรียนจบ จนถึงวันนี้ทำงานเกี่ยวกับวิศวกรรมกี่ครั้ง

แสดงตัวว่าเป็นวิศวกรกี่หน 

.....

....วันนี้ขอลาออกจากตำแหน่งวิศวกรที่วงการการศึกษาของไทยมอบไว้ให้

และกลับมาใช้ชีวิต และทำงานทางด้านสถาปัตยกรรมแทน

......................................................................... 

....แต่ไม่ใช่้หรอก ถึงวันนี้จะไม่ได้ใช้ชีวิต แบบวิศวกรที่เขาเป็นกัน แต่..แต่ความคิด และหลักการณ์ของวิศวกร

ก็ยังฝังลงในสมองส่วนลึกและร่วมในการคิด และตัดสินใจทุกๆเรื่องไป

...."คุณไม่สามารถลาออกจากการเป็นวิศวกรได้อีกแล้ว เหมือนที่คุณไม่อาจลืมจิตวิญญาณของศิลปะ"

 

วันนี้บริษัทอสังหาฯ ชื่อดังเรียกให้เราไปรับเงินค่าจ้างสร้างบ้านส่วนที่เหลือ ...

...........................................................................................................

เราได้รับการชักชวนจากพรรคพวกกันให้ไปทำงานสร้างหมู่บ้านให้กับบริษัทอสังหาฯชื่อดังมากๆบริษัทหนึ่ง โดยที่เราก็ได้รับการทักท้วงจากเพื่อนๆหลายคนว่ามันอันตรายนะทำงานกับหมู่บ้านอ่ะ พวกนี้มันชอบทำนาบนหลังผู้รับเหมา หลอกให้เขาไปทำงานก่อน จ่ายเงินช้าๆ พอขายบ้านได้ค่อยทยอยจ่าย

 

แต่อย่างว่าด้วยความที่เราไม่เคยทำ อยากลองดูซักครั้ง ปรากฎว่ารับงานไป 34 ล้านบาท ทำงานมาได้เกือบปี รับเงินค่างวดงานมาประมาณ 20 ล้านบาท ระหว่างนั้นทางบริษัทฯ ก็มีปัญหาการเงินตลอดเวลาอ้างว่าเงินทางต่างประเทศไม่ส่งมาบ้างหล่ะ กำลังจะเข้าตลาดหลักทรัพย์บ้างหล่ะ จนบริษัทผู้รับเหมาที่เป็นเพื่อนๆกันพากันถอดใจ ถอนตัวกันไป เจ๊งกันไป เกือบๆ 20 ราย ไอ้เราก็พยายามอดทนรอ เพราะเสียดายยอดเงินที่เหลือ กว่าจะหาเงินได้แต่ละบาทยากจะตาย แต่จะแล้วจนรอดมันก็สรรหาวิธีที่จะมายึดงาน เงินเก่าก็ไม่จ่าย งานก็พยายามกดดันให้เราทำเรื่อยๆ พอหยุดงานห็อ้างสัญญา เราพลาดไปเอง ที่เดินทางมาทางนี้ ทางที่ขรุขระเหลือเกิน หลุมบ่อก็เยอะ

 

ในที่สุดทนไม่ไหวก็ต้องหยุด  และกลับไปทำงานที่เราถนัด.

.....................................................................................................................

บริษัทฯโทรมาหาเรา " เออ..บริษัท xxx กรุณาเข้ามารับเช็คด้วยนะคะ" เหมือนเสียงสวรรค์ เรารีบตอบรับ แต่ถามกลับว่าเช็คเป็นเงินประมาณเท่าไร คำตอบที่เราได้ยินกลับมานั้นแทบตกเก้าอี้

....."ก็...หนึ่งพัน xxxxx บาทค่ะ ทำใบกำกับภาษีมาด้วยนะคะ"

โห...ดูมัน ทำกันได้ บทเรียนนี้ในตำรายังไงก็หาไม่ได้...แต่ทำไมวิชานี้ค่าหน่วยกิตแพงจัง 14 ล้าน